بواسیر را به دو دسته داخلی و خارجی تقسیم کرده اند. این تقسیم بندی براساس موقعیت و منشاء ایجاد آن می باشد. بواسیر داخلی متورم شدن رگ های درون کانال مقعدی می باشد و بواسیر خارجی در اطراف دهانه مقعد ایجاد می گردد. ممکن است هر دو حالت همزمان تشکیل شوند.
بواسیر(هموروئید)داخلی و خارجی
درجه بندی هموروئید براساس میزان بیرون زدگی آن از کانال مقعد انجام می شود. هرقدر این بیرون زدگی بیشتر باشد درجه ی آن نیز بالاتر است. اینکه هموروئید در چه سطحی قرار دارد بسیار حائز اهمیت است. پزشک براساس درجه هموروئید می تواند برای انتخاب شیوه درمان تصمیم بگیرد. در ادامه می توانید تصاویر مربوط به درجات هموروئید را مشاهده نمایید.
تصویر بالا بواسیر داخلی درجه یک می باشد که به هنگام تحرکات روده به درون کانال مقعدی صعود میکند.
تصویر فوق بواسیر داخلی درجه دو است که به هنگام حرکات روده از مقعد خارج می شود و سپس دوباره به داخل باز می گردد.
تصویر بالا نیز بواسیر درجه سه و چهار را نشان می دهد. بواسیر درجه سه به هنگام حرکات روده از مقعد خارج می شود و می بایست با انگشت به داخل برگردانده شود . بواسیر داخلی درجه چهار به طور کلی از سوراخ مقعد بیرون است.
بواسیرهای خارجی در زیر پوست و اطراف ناحیه مقعد قرار دارند و به دلیل وجود اعصاب زیاد در این ناحیه علاوه بر خونریزی دردناک هم هستند.
گاهی بواسیرهای متورم بزرگتر شده و از اسفنکتر مقعدی بیرون میزنند. در این حالت ممکن است بتوان آنها را به شکل برآمدگی های پر از آب صورتی مشاهده کرد و به هنگام دفع دردناکتر میشوند.
بواسیرها معمولا به داخل باز میگردند در غیر این صورت حتی میتوان آن ها را به آرامی به داخل فشار داد.
در بواسیر خارجی ممکن است لخته خون ایجاد شده و رنگ آن به بنفش یا آبی تغییر پیدا کند که به آن ترومبوز گفته می شود. این مسئله برای فرد بیمار بسیار دردناک بوده و ممکن است احساس خارش شدید به همراه داشته باشد. حتی پس از رفع لخته، مکن است کمی پوست اضافه باقی بماند اما باز هم احساس خارش وجود دارد.
فیستول مقعدی یک مجرای غیر معمول بین فضای داخلی کانال مقعدی و سطح پوست اطراف مقعد است. در موارد نادری فیستول به شکل مجرایی بین واژن یا دیگر حفرههای لگنی و سطح پوست مشاهده میشود.
در واقع آبسه و فیستول مقعدی عوارضی هستند که در ادامه عفونتهای ناحیه مقعدی و کانال مقعدی ایجاد میشوند. آبسه یک عارضه چرکی حاد است که مراحل مزمنتر آن منجر به ایجاد ارتباطی غیر طبیعی بین فضای بین عضلات مقعد وکانال مقعد میشود. این مجرای ارتباطی عامل ترشح دائمی از آبسههای چرکی است. اکثر فیستولهای مقعدی در اثر یک آبسه مقعدی شکل میگیرند. در مواردی که آبسه به صورت خود به خودی باز شده (یا از طریق جراحی باز شود) فیستول شکل میگیرد. در 50% موارد بعد از ایجاد آبسه، فیستول به وجود میآید که بروز آن قابل پیشبینی نیست. از دیگر عوامل نادر ایجاد کننده فیستول میتوان به سل، سرطان و یا بیماریهای التهاب روده اشاره کرد.
از این رو بنده علائم بیماری فیستول، را در اختیار شما قرار می دهم تا در هنگام مشاهده این علائم سریعا به پزشک مراجعه فرمائید.
1- ترشح چرکی طولانی مدت از یک سوراخ و یا چند سوراخ در اطراف مقعد
2- وجود برجستگی سفت و دردناک به هنگام لمس آن در حوالی مقعد
3- درد داشتن در هنگام دفع مدفوع
4- سوزش و خارش ناشی از ترشحات در اطراف ناحیه مقعد
5- تغییر رنگ پوست اطراف ناحیه مقعد
6- درد داشتن بعد از دفع مدفوع
در اکثر مواقع درمان شقاق (فیشر) ممکن است با بیهوشی فرد و یا به صورت بی حسی چه به صورت موضعی یا نخاعی صورت گیرد. بسته به میزان حاد بودن شقاق، بهترین روش درمان توسط دکتر یا همان پزشک متخصص شقاق اتخاذ خواهد شد
یکی از جدیدترین روش های درمان شقاق (فیشر) لیزر می باشد. کار این روش به این صورت است که با استفاده از اسفنکتر داخلی(عضلات
مدور در انتهای مقعد) قطع می شود و زائده پوستی نیز جدا می شود. به طور کلی این روش بر سایر روش های درمان بیماری شقاق برتری دارد
درمان شقاق با لیزر