هموروئید یا بواسیری که با روش های خانگی و بدون جراحی از بین نیم روند نیاز به روش های پزشکی و جراحی دارند. اگر بواسیر به مرحله ای رسیده باشد که از مقعد بیرون زده باشد, پزشک بواسیرهای بیرون زده را می تواند با روش هایی قطع کند. برای این کار لازم است قبل از جراحی, ناحیه موردنظر به صورت موضعی بیحس شود.
عمل رایج با جراحی بواسیر به وسیله روش هموروئیدکتومی است که دارای انواع هموروئیدکتومی باز و بسته, استاپلر, بستن باند لاستیکی و اسفنگتروتومی داخلی-جانبی است. در این عمل بیمار برای متوجه نشدن درد عمل, بیهوشی عمومی یا بیحسی موضعی را تجربه خواهد کرد.
هموروئیدکتومی باز: برجستگی های بواسیر مثل روش هموروئیدکتومی بسته بیرون آورده می شود، با این فرق که محل بریدگی در چپ بوده و برش نیز باز گذاشته می شود. به همین خاطر بعد از عمل, احتمال عفونی شدن جای زخم وجود دارد.
پس باید در محل انجام دادن این عمل کاملا دقت کرد تا تمیز و بهداشتی باشد. غالبا برای اینکه نتیجه بهتری گرفته شود روش باز و بسته هموروئیدکتومی را به صورت ترکیبی انجام می دهند.
هموروئیدکتومی استاپلر (جراحی پرولاپس و هموروئید – PPH): این روش اصلی ترین روش درمان با جراحی بواسیر است و نسبت به روش های دیگر درد کمتر, سرعت بیشتر و زمان بهبودی سریعتری دارد.
برای کسانی که بواسیر درجه ۳ و ۴ دارند و کسانی که ریسک عمل آنها بالاتر است این روش کاملا توصیه می شود. این روش را با نام های روش لونگو و روش برای پرولاپس و هموروئید نیز شناخته می شود.
اسفنگتروتومی داخلی-جانبی: این روش نیز با باز کردن ماهیچه اسفنگتر داخلی کانال مقعدی برخی مواقع با هموروئیدکتومی به صورت یکجا انجام می شود. این روش در بیمارانی با فشار وارد شده زیاد به اسفنگتر در وضعیت استراحت کاربرد دارد. این درمان به منظور کم کردن درد بعد از عمل نیز به کار می رود.
هموروئیدوپکسی: در این روش از دستگاه منگنه ای ویژه ای کمک می گیرند که بدون هیچ برشی, بواسیر را درمان می کند و خودش جای زخم را هم می بندد. این عمل هم درد کمتری داشته و فقط هزینه درمان آن زیادتر است و احتمال بازگشت بواسیر با این روش وجود دارد.
منبع : دکتر با تو
مطالب مرتبط :