بواسیر یا هموروئید چیست و راه های درمان بیماری همورئید یا بواسیر
بیماری بواسیر بیماری رایجی است که نیمی از افراد در هر برهه ای از زندگی شان به آن مبتلا می شوندبواسیر یا هموروئید چیست و راه های درمان بیماری همورئید یا بواسیر
بیماری بواسیر بیماری رایجی است که نیمی از افراد در هر برهه ای از زندگی شان به آن مبتلا می شونداستفاده از پماد هیدروکورتیزون برای شقاق و زخم نشیمنگاه
در درمان شقاق مقعدی یا زخم های خفیف ناحیه آنورکتال، کرم یا پماد هیدروکورتیزون معمولاً به عنوان یک ضدالتهاب موضعی استفاده می شود تا قرمزی ناشی از ورم مقعد، خارش، و تحریک ناحیه کاهش یابد. مقدار مناسب برای هر بار مصرف معمولاً به اندازه یک بند انگشت (فینگر تیپ یونیت) است و باید روزی ۱ تا ۲ مرتبه ترجیحاً صبح و شب مستقیماً روی ناحیه تمیز و خشک شده مقعد مالیده شود.
مدت زمان مصرف نباید بیشتر از ۷ روز بدون نظارت پزشک باشد، زیرا مصرف طولانی مدت آن ممکن است باعث نازک شدن پوست یا بروز عوارض پوستی شود. اگر شقاق همراه با اسهال خونی، عفونت، یا التهاب شدید باشد، باید ابتدا علت اصلی بررسی شود و سپس هیدروکورتیزون تنها بهعنوان مکمل درمان استفاده شود، نه درمان اصلی.
روش مصرف کرم یا پماد پوستی
برای استفاده درست از دارو لازم است که از مراحل مصرف آن اطلاعات کامل را داشته باشید:
- دستان خود را شسته و خشک کنید.
- مقدار مناسب کرم یا پماد را خارج کرده و به آرامی روی ناحیه آسیب دیده بمالید.
- کرم را در جهت رشد موها پخش کنید تا کاملاً جذب شود.
- تنها به نقاط قرمز یا خارش دار محدود نشوید؛ کل ناحیه تحریک شده را درمان کنید.
- از ورود کرم به بریدگی یا زخم باز جلوگیری کنید.
- بعد از مصرف، دستان خود را بشویید، مگر اینکه خود پوست دست نیاز به درمان داشته باشد.
دوز و روش مصرف لوسیون هیدروکورتیزون
معمولاً روزی ۱ تا ۲ بار مقدار کمی از لوسیون روی پوست استفاده می شود:
- دست ها را بشویید و خشک کنید.
- مقدار کمی از لوسیون را به ناحیه تحریک شده بزنید.
- با حرکات ملایم و در جهت رویش موها، لوسیون را جذب پوست کنید.
- از تماس لوسیون با زخم های باز خودداری کنید.
- در پایان مجدد دست ها را بشویید.
استفاده از پماد هیدروکورتیزون برای شقاق و زخم نشیمنگاه
https://www.chn.ir/medicine-health-beauty/100830/مصرف هم زمان هیدروکورتیزون با سایر کرم ها
کرم یا پماد هیدروکورتیزون را هم زمان با مرطوب کننده ها یا محصولات پوستی دیگر استفاده نکنید. بین مصرف آن ها حداقل ۱۰ دقیقه فاصله بگذارید. سعی کنید محصولات مختلف را در زمان های متفاوت از شبانه روز مصرف کنید.
اگر از پانسمان یا باند استفاده می کنید، حداقل ۱۰ دقیقه بعد از زدن هیدروکورتیزون صبر کنید.
مدت زمان مصرف هیدروکورتیزون
اغلب افراد تنها برای مدت کوتاهی نیاز به مصرف این داروی موضعی دارند. به محض بهبود علائم پوستی، مصرف را متوقف کنید.
برای موارد خفیف مانند نیش حشرات، سوختگی پوشک یا درماتیت تماسی معمولاً استفاده تا یک هفته کافی است.
اگر محصول را از داروخانه تهیه کرده اید، بیشتر از ۷ روز استفاده نکنید مگر با مشورت پزشک.
در موارد مزمن مثل اگزما یا پسوریازیس ممکن است به مصرف بلندمدت نیاز باشد، ولی بهتر است دوره ها کوتاه و منقطع باشد تا عوارض جانبی کاهش یابد.
پس از بهبود پوست، استفاده از کرم مرطوب کننده برای پیشگیری از بازگشت التهاب توصیه می شود.
بارداری خارج از رحم (Ectopic Pregnancy)
در این حالت، تخمک بارور شده به جای رحم در محل دیگری معمولاً لوله فالوپ لانه گزینی می کند. این نوع بارداری قابلیت رشد ندارد و باید به کمک دارو یا جراحی از بین برده شود.
علائم معمولاً بین هفته چهارم تا دوازدهم بارداری ظاهر می شوند و ممکن است شامل موارد زیر باشند:
- درد شکم همراه با خونریزی
- درد نوک شانه
- ناراحتی هنگام دفع مدفوع یا ادرار
سقط جنین (Miscarriage)
https://emtedadnews.com/1432774/ دردهای کرامپی همراه با خونریزی پیش از هفته ۲۴ بارداری می تواند نشانه ای از سقط یا تهدید به سقط باشد (در شرایطی که خونریزی رخ می دهد اما بارداری ممکن است ادامه یابد).
در این موارد، امکان مراجعه مستقیم به «واحد مراقبت های اولیه بارداری» برای بررسی و درمان زودهنگام وجود دارد.
پره اکلامپسی (Pre-eclampsia)
احساس درد زیر دنده ها در اواخر بارداری به دلیل فشار رحم و جنین رو به رشد، نسبتاً رایج است.
با این حال، در صورتی که درد شدید یا مداوم باشد، به ویژه در سمت راست بدن، ممکن است نشانه ای از پره اکلامپسی باشد، عارضه ای که برخی از بارداری ها را تحت تأثیر قرار می دهد و معمولاً پس از هفته بیستم بروز کرده یا در برخی موارد، اندکی پس از زایمان آغاز می شود.
در صورت بروز هر یک از علائم فوق، مراجعه سریع به پزشک یا مرکز درمانی توصیه می شود تا سلامت مادر و جنین به طور دقیق بررسی گردد.
عفونت های دستگاه ادراری (UTIs)
عفونتهای ادراری در دوران بارداری شایع هستند و اغلب به راحتی با دارو درمان می شوند.
این نوع عفونت ممکن است با درد شکمی همراه باشد و گاهی، ولی نه همیشه، باعث درد یا سوزش هنگام ادرار شود.
در صورت بروز هر یک از علائم فوق، مراجعه فوری به متخصص یا مرکز درمانی برای تشخیص و درمان مناسب توصیه می شود تا از بروز عوارض جدی برای مادر و جنین پیشگیری گردد.
چگونه خونریزی مقعدی تشخیص داده میشود؟
برای شناسایی دقیق منبع خونریزی مقعدی، پزشک ابتدا با بیمار صحبت می کند و شرح حال کامل پزشکی تان را بررسی خواهد کرد. سپس، معاینه فیزیکی ناحیه مقعد انجام می شود. انتخاب نوع آزمایش ها به عواملی مانند سن، شدت علائم و سابقه بیماری های گوارشی شما بستگی دارد.
آزمایش های تخصصی برای تشخیص خونریزی مقعدی ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- آنوسکوپی (Anoscopy):
در این روش، ابزار کوچکی به نام آنوسکوپ وارد مقعد شده تا پزشک بتواند کانال مقعد را با وضوح بیشتری مشاهده کند. این تست برای بررسی سریع مشکلاتی مانند شقاق یا بواسیر بسیار کاربردی است.
- سیگموئیدوسکوپی (Sigmoidoscopy):
روشی تشخیصی برای مشاهده بخش انتهایی روده بزرگ (سیگموئید). در این روش، یک لوله باریک و انعطاف پذیر با دوربین، وارد روده میشود تا نواحی داخلی روده تحت بررسی قرار گیرد. این روش به ویژه برای یافتن پولیپ، التهاب یا خونریزی خفیف مؤثر است.
- کولونوسکوپی (Colonoscopy):
در این تست جامع، لوله ای بلند و منعطف از راه مقعد وارد روده بزرگ می شود و پزشک می تواند کل مسیر کولون را بررسی کند. کولونوسکوپی یکی از دقیق ترین روش ها برای یافتن پولیپ، زخم، التهاب یا تومورهای روده ای است.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
در شرایط اورژانسی فوراً با اورژانس تماس بگیرید اگر:
خونریزی شدید و ادامه دار است و با علائم شوک همراه باشد، مانند:
- تنفس سطحی و سریع
- سرگیجه یا افت فشار هنگام ایستادن
- تاری دید
- غش یا بی هوشی
- سردرگمی
- حالت تهوع
- رنگ پریدگی و سردی پوست
- کاهش حجم ادرار
در موارد زیر فوراً به اورژانس مراجعه کنید:
- خونریزی ادامه دار یا زیاد است
- همراه با درد شدید شکم یا گرفتگی های شکمی است
مراجعه به پزشک در صورت خونریزی خفیف اما پایدار:
اگر خونریزی مقعدی بیش از ۲۴ تا ۴۸ ساعت ادامه داشت یا شما را نگران کرده، حتماً در اولین فرصت با پزشک متخصص گوارش یا عمومی وقت ملاقات بگیرید.
آیا میتوان از خونریزی مقعدی پیشگیری کرد؟
در بسیاری از موارد، بله با رعایت برخی نکات ساده می توان خطر بروز خونریزی مقعدی را به ویژه در اثر یبوست یا اختلالات گوارشی کاهش داد.
چگونه از خونریزی مقعدی جلوگیری کنیم؟
اگر دچار یبوست هستید یا مستعد آن هستید، رعایت موارد زیر به رفع یا کنترل آن کمک می کند:
- نوشیدن مقدار کافی آب در طول روز
- مصرف منظم غذاهای پرفیبر مثل غلات سبوسدار، میوه ها، سبزیجات و نان های سبوس دار
- کاهش مصرف غذاهای فرآوری شده مانند نان سفید و پنیرهای صنعتی
- داشتن تحرک و فعالیت بدنی روزانه
- دفع به موقع مدفوع و اجتناب از به تعویق انداختن رفتن به دستشویی
- استفاده از مکمل فیبر یا نرم کننده مدفوع، طبق توصیه داروساز
منابع خبر:
خونریزی مقعدی https://mehresefid.ir/rectal-bleeding-warning-signs/
https://www.healthdirect.gov.au/rectal-bleeding
https://www.mayoclinic.org/symptoms/rectal-bleeding/basics/causes/sym-20050740
انواع مختلف زخم های گوارشی
همانطور که گفته شد؛ بیماری زخم معده اغلب معده و دوازدهه را درگیر میکند.
تقریباً 20٪ از زخم های معده از نوع زخم های گوارشی بوده و 80٪ آنها از نوع زخم های دوازدهه هستند.
البته ممکن است حتی در قسمتی که شیره های گوارشی وجود نداشته باشند نیز جراحت و زخم ایجاد شود. به عنوان مثال:
- زخم مری: رفلاکس مزمن اسید، بالا آمدن اسید معده به مری، در نهایت ممکن است پوشش مخاطی مری را به اندازه ای فرسایش دهد که باعث ایجاد التهاب و خراش های کوچک شود. پوشش مری به اندازه پوشش معده در برابر اسید محافظت نمی شود.
- زخم ژژنوم: یک شخص ممکن است در ژژنوم، قسمت میانی روده کوچک، به عنوان یک عارضه جانبی جراحی اتصال معده به ژژنوم (گاستروژژنوستومی) دچار زخم شود. این بیماری همچنین زخم استوما، زخم حاشیه ای یا زخم آناستوموز نامیده می شود.
بیماری زخم معده چقدر شایع است؟
بین ۵ تا ۱۰ درصد از مردم در سراسر جهان در طول زندگی خود به بیماری زخم معده (PUD) مبتلا می شوند. این بیماری می تواند در هر سنی بروز کند، اگرچه در بزرگسالان میانسال شایع تر بوده و در مردان بیشتر دیده میشود.
به استناد از my.clevelandclinic.org:
Most peptic ulcers heal within a few weeks. Most people will only need medication for about two months. Medications are very effective in treating peptic ulcers.
بیشتر زخم های گوارشی ظرف چند هفته بهبود می یابند. اکثر افراد فقط حدود دو ماه به دارو نیاز دارند. داروها در درمان زخم های گوارشی بسیار مؤثر هستند.
علائم زخم معده چیست؟
طبق آمار و تحقیقات، تا ۷۰ درصد از افراد مبتلا به بیماری زخم معده متوجه هیچ علامتی نمی شوند. اما شایع ترین علائمی که این افراد تجربه میکنند، درد اپی گاستر (درد قسمت مرکزی بالای شکم) و سوءهاضمه (دیس پیسی) است. این علامت ها به شکل مزمن درآمده و مدام در رفت و آمد هستند.
بیماران مبتلا به سوء هاضمه معمولا پس از غذا خوردن درد به سراغشان می آید. این درد از نوع التهاب اپی گاستر با میزان سوزش قابل توجه، همراه با احساس سیر بودن شدید است که کمی پس از خوردن غذا شروع شده و تا مدت زیادی پس از آن نیز ادامه پیدا میکند.
از سوی دیگر، زخم دوازدهه ممکن است کمی پس از غذا بهتر شود. اما حدود دو تا سه ساعت بعد، زمانی که غذا و شیره های گوارشی وارد دوازدهه می شوند، آن را بیشتر احساس خواهید کرد. برخی افراد این احساس را به عنوان گرسنگی توصیف می کنند زیرا خوردن باعث تسکین موقتی درد می شود.
بسیاری از کسانی که از جراحت در دوازدهه رنج میبرند، درد ناشی از این عارضه در شب و زمان خواب اذیتشان میکند. این درد در کسانی که مبتلا به زخم های ژژنوم هستند نیز رایج است. با این تفاوت که درد ژژنوم کمی پایین تر و نزدیک تر به ناف خواهد بود. اگر زخم مری دارید، ممکن است مانند سوزش سر دل احساس شود که در شب به اوج خود می رسد.
سایر علائم احتمالی مرتبط با بیماری زخم معده عبارتند از:
- نفخ معده
- آروغ زدن یا آروغ زدن
- بی اشتهایی
- تهوع و استفراغ