بیماری التهابی روده (IBD)؛ التهاب مزمن در دستگاه گوارش

بیماری التهابی روده (IBD) یک اصطلاح کلی برای مجموعه‌ ای از اختلالات گوارشی است که با التهاب مزمن در مسیر دستگاه گوارش همراه هستند. دو نوع اصلی این بیماری عبارت‌ اند از:

کولیت اولسراتیو (التهاب زخمی روده بزرگ)

بیماری کرون (Crohn’s disease)

بیماری کرون ممکن است هر بخشی از دستگاه گوارش را از دهان تا مقعد درگیر کند، اما اغلب روده باریک را تحت تاثیر قرار می‌ دهد. در مقابل، کولیت اولسراتیو به‌ طور خاص روده بزرگ و رکتوم را درگیر می‌ کند.

علائم بیماری IBD بسته به شدت و محل التهاب متفاوت است، اما نشانه‌ های شایع آن شامل موارد زیر است:

درد شکمی همراه با گرفتگی‌ های عضلانی

اسهال مداوم که بیشتر از ۴ هفته طول بکشد

وجود خون، مخاط یا چرک در مدفوع

کاهش وزن ناخواسته و تدریجی

احساس خستگی مفرط و ضعف عمومی

در صورت عدم درمان یا کنترل مناسب، IBD می‌ تواند منجر به عوارض جدی شود. روند درمان معمولاً شامل تغییرات رژیم غذایی، سبک زندگی، مصرف داروهای تخصصی و در برخی موارد جراحی است.

پرولاپس رکتوم؛ افتادگی و بیرون‌ زدگی انتهای روده

پرولاپس رکتوم وضعیتی است که در آن رکتوم (بخش انتهایی روده بزرگ) از موقعیت اصلی خود خارج شده و به‌ صورت جزئی یا کامل از طریق مقعد به بیرون رانده می‌ شود. این اختلال بیشتر در زنان بالای ۵۰ سال دیده می‌ شود، گرچه شیوع آن بالا نیست.

اولین علامت ممکن است احساس برآمدگی در ناحیه مقعد یا مشاهده توده‌ ای قرمز رنگ باشد که از مقعد بیرون زده است. علائم دیگر پرولاپس رکتوم می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

ترشح خونی یا مخاطی از ناحیه مقعد

یبوست یا اسهال مکرر

احساس تخلیه ناکامل روده پس از دفع

ناتوانی در کنترل مدفوع (بی‌ اختیاری روده‌ ای)

در اکثر موارد، درمان پرولاپس رکتوم نیازمند مداخله جراحی است تا عملکرد طبیعی روده بازگردد و از بروز عوارض بیشتر جلوگیری شود.

روش‌ های درمان ترشحات مقعدی 

به علت اصلی بستگی دارد، اما عموماً شامل داروها، تغییرات رژیم غذایی و سبک زندگی (مانند افزایش مصرف فیبر و بهداشت خوب)، تمریناتی مانند کگل و بیوفیدبک برای تقویت عضلات کف لگن و در برخی موارد، جراحی برای رفع مشکلاتی مانند بواسیر یا فیستول می‌ شود. درمان پزشکی ممکن است شامل آنتی‌ بیوتیک برای عفونت‌ ها، داروهای ضد اسهال یا کرم‌ ها و شیاف‌ ها برای بواسیر باشد.

ترشحات مقعدی https://hpvdarman.com/articles/%d8%aa%d8%b1%d8%b4%d8%ad%d8%a7%d8%aa-%d9%85%d9%82%d8%b9%d8%af%db%8c/

بیماری التهابی روده (IBD)؛ التهاب مزمن در دستگاه گوارش

بیماری التهابی روده (IBD) یک اصطلاح کلی برای مجموعه‌ ای از اختلالات گوارشی است که با التهاب مزمن در مسیر دستگاه گوارش همراه هستند. دو نوع اصلی این بیماری عبارت‌ اند از:

کولیت اولسراتیو (التهاب زخمی روده بزرگ)

بیماری کرون (Crohn’s disease)

بیماری کرون ممکن است هر بخشی از دستگاه گوارش را از دهان تا مقعد درگیر کند، اما اغلب روده باریک را تحت تاثیر قرار می‌ دهد. در مقابل، کولیت اولسراتیو به‌ طور خاص روده بزرگ و رکتوم را درگیر می‌ کند.

علائم بیماری IBD بسته به شدت و محل التهاب متفاوت است، اما نشانه‌ های شایع آن شامل موارد زیر است:

درد شکمی همراه با گرفتگی‌ های عضلانی

اسهال مداوم که بیشتر از ۴ هفته طول بکشد

وجود خون، مخاط یا چرک در مدفوع

کاهش وزن ناخواسته و تدریجی

احساس خستگی مفرط و ضعف عمومی

در صورت عدم درمان یا کنترل مناسب، IBD می‌ تواند منجر به عوارض جدی شود. روند درمان معمولاً شامل تغییرات رژیم غذایی، سبک زندگی، مصرف داروهای تخصصی و در برخی موارد جراحی است.

پرولاپس رکتوم؛ افتادگی و بیرون‌ زدگی انتهای روده

پرولاپس رکتوم وضعیتی است که در آن رکتوم (بخش انتهایی روده بزرگ) از موقعیت اصلی خود خارج شده و به‌ صورت جزئی یا کامل از طریق مقعد به بیرون رانده می‌ شود. این اختلال بیشتر در زنان بالای ۵۰ سال دیده می‌ شود، گرچه شیوع آن بالا نیست.

اولین علامت ممکن است احساس برآمدگی در ناحیه مقعد یا مشاهده توده‌ ای قرمز رنگ باشد که از مقعد بیرون زده است. علائم دیگر پرولاپس رکتوم می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

ترشح خونی یا مخاطی از ناحیه مقعد

یبوست یا اسهال مکرر

احساس تخلیه ناکامل روده پس از دفع

ناتوانی در کنترل مدفوع (بی‌ اختیاری روده‌ ای)

در اکثر موارد، درمان پرولاپس رکتوم نیازمند مداخله جراحی است تا عملکرد طبیعی روده بازگردد و از بروز عوارض بیشتر جلوگیری شود.

روش‌ های درمان ترشحات مقعدی 

به علت اصلی بستگی دارد، اما عموماً شامل داروها، تغییرات رژیم غذایی و سبک زندگی (مانند افزایش مصرف فیبر و بهداشت خوب)، تمریناتی مانند کگل و بیوفیدبک برای تقویت عضلات کف لگن و در برخی موارد، جراحی برای رفع مشکلاتی مانند بواسیر یا فیستول می‌ شود. درمان پزشکی ممکن است شامل آنتی‌ بیوتیک برای عفونت‌ ها، داروهای ضد اسهال یا کرم‌ ها و شیاف‌ ها برای بواسیر باشد.

ترشحات مقعدی https://hpvdarman.com/articles/%d8%aa%d8%b1%d8%b4%d8%ad%d8%a7%d8%aa-%d9%85%d9%82%d8%b9%d8%af%db%8c/

نحوه تشخیص بواسیر عفونی

بسیاری از بیماران این سوال را دارند که از کجا بفهمم بواسیرم عفونت کرده است؟ برای تشخیص عفونت بواسیر، پزشک سابقه پزشکی و علائم فعلی شما را بررسی می‌ کند. توضیح دادن علائمی مانند تب می‌ تواند به پزشک در تشخیص کمک کند.

معاینه فیزیکی نیز برای بررسی علائم بصری عفونت، مانند قرمزی اطراف بواسیر، انجام می‌ شود. اگر بواسیر داخلی پرولاپس شده دارید، پزشک ممکن است تصمیم بگیرد قبل از عفونی شدن، آن را ابتدا تخلیه کند.

در صورت مشکوک بودن به عفونت، آزمایش خون، مانند شمارش گلبول‌ های سفید خون نیز انجام می‌ شود. پایین بودن WBC در آزمایش بیمار می‌ تواند نشان دهنده عفونت باشد. آزمایش‌ های اضافی، مانند آزمایش ادرار یا عکس‌ برداری با اشعه ایکس، ممکن است برای بررسی عفونت‌ هایی که به سایر قسمت‌ های بدن گسترش یافته‌ اند، انجام شود.

نحوه درمان بواسیر عفونی

تصویر روشهای درمان بواسیر عفونت کرده

آنتی‌ بیوتیکی مانند داکسی‌ سایکلین (دوکستریک) برای درمان بواسیر عفونی یا بافت عفونی ناشی از عمل برداشتن بواسیر استفاده می‌ شود.

آنتی‌ بیوتیک‌ های تجویز شده برای پریتونیت شامل سفپیم (ماکسیپیم) و ایمی پنم (پریماکسین) هستند. نوع خاص آنتی‌ بیوتیکی که تجویز می‌ شود به شدت عفونت و هرگونه مشکل یا حساسیتی که ممکن است با داروهای خاص داشته باشید بستگی دارد.

جراحی برای برداشتن بافت عفونی اطراف بواسیر یا بافت داخل شکم (در صورت گسترش عفونت) ممکن است در موارد شدید ضروری باشد. این عمل دبریدمان نامیده شده و می‌ تواند به بدن در بهبودی از عفونت کمک کند.

https://cliniczarei.com/

تاریخچه دانشگاه کوئینزلند استرالیا

نمای هوایی از محوطه دانشگاه سنت لوسیا در سال ۱۹۳۶

بر اساس گفته های رسمی وب سایت این دانشگاه در about.uq.edu.au ؛ دانشگاه کوئینزلند با تصویب قانون پارلمان ایالتی در سال 1909 بنیان‌ گذاری شد و به عنوان اولین دانشگاه ایالت کوئینزلند در تاریخ 16 آوریل 1910 رسماً تأسیس گردید. آغاز فعالیت رسمی آن با معرفی اعضای نخستین سنای دانشگاه همراه بود.

فعالیت‌ های آموزشی در سال 1911 و در ساختمان قدیمی دولت واقع در خیابان جورج بریزبن آغاز شد. در همان سال نخست، دانشگاه کوئینزلند سه دانشکده (هنر، علوم و مهندسی) داشت و تعداد دانشجویان آن به 83 نفر می‌ رسید که شامل 60 مرد و 23 زن بودند.

پس از پایان جنگ جهانی اول، این دانشگاه به سرعت توسعه یافت و فضای شهری اولیه پاسخگوی نیاز آن نبود. در سال 1922 محوطه‌ ای جدید در ویکتوریا پارک (محل کنونی دانشکده پزشکی) برای گسترش دانشگاه در نظر گرفته شد. چهار سال بعد، دکتر جیمز اونیل مین و خواهرش مری امیلیا مین با تأمین منابع مالی، امکان خرید زمین‌ های منطقه سنت لوسیا را فراهم کردند؛ جایی که امروزه پردیس اصلی دانشگاه کوئینزلند قرار دارد.

عملیات ساخت در سنت لوسیا از سال 1937 آغاز شد و نخستین ساختمان دانشگاه در سال 1939 تکمیل گردید. این بنا بعداً به افتخار نخست‌ وزیر وقت، ساختمان فورگان اسمیت نام‌ گذاری شد. در دوران جنگ جهانی دوم، این ساختمان به عنوان ستاد پیشرفته نیروهای زمینی متفقین در جنوب غرب اقیانوس آرام مورد استفاده قرار گرفت.

بیشتر بخوانید: ویزای گلوبال تلنت 858 نخبگان استرالیا

دانشکده ها و رشته های دانشگاه کوئینزلند استرالیا

وقتی صحبت از دانشگاه کوئینزلند (UQ) می‌ شود، در واقع از یکی از معتبرترین مراکز علمی استرالیا و جهان حرف می‌ زنیم. این دانشگاه با پردیس‌ های مدرن و جامعه‌ ای چند فرهنگی، فرصت‌ های آموزشی و پژوهشی گسترده‌ ای را در اختیار دانشجویان قرار می‌ دهد.

https://mohajermag.ir/۱. دانشکده تجارت، اقتصاد و حقوق (BEL)

اگر به دنیای کسب‌ و کار، اقتصاد یا قوانین بین‌ المللی علاقه‌ مند هستید، این دانشکده همان جایی است که مسیر حرفه‌ ای شما را می‌ سازد. رشته های دانشکده تجارت، اقتصاد و حقوق دانشگاه کوئینزلند:

• رشته‌ هایی مانند مدیریت کسب‌ و کار، بازرگانی، اقتصاد، حقوق و مالیه
• فرصت‌ های کارآموزی و همکاری با شرکت‌ های پیشرو جهانی
• تمرکز ویژه بر رهبری، نوآوری و کارآفرینی

تتراسایکلین برای درمان چه مواردی استفاده می‌ شود؟

• آکنه‌ های چرکی و گسترده

• عفونت‌ های تنفسی و گوارشی

• برخی عفونت‌ های تناسلی (مانند کلامیدیا)

• آبسه‌ ها و فیستول‌ های مقعدی

• عفونت‌ های شدید پوستی و بافت نرم

این دارو به دلیل اثر سیستمیک، برای مواردی که عفونت عمیق یا گسترده است، گزینه اول محسوب می‌ شود.

موپیروسین برای درمان چه بیماری‌ هایی مناسب است؟

• زخم‌ های سطحی پوست

• سوختگی‌ های خفیف

• بریدگی‌ ها و خراش‌ های آلوده

• عفونت اطراف ناخن یا زخم‌ های جراحی سطحی

• https://B2n.ir/xb8694 التهاب پوستی اطراف واژن

• ترک‌ ها و زخم‌ های سطحی اطراف مقعد

پماد موپیروسین برای درمان سریع و موضعی بسیار موثر است، اما در عفونت‌ های عمیق یا گسترده کافی نیست.

کاربرد تتراسایکلین و موپیروسین در مشکلات واژن

در ادامه به صورت تفکیکی، به طور کامل به مقایسه مصرف این دارو برای بیماری های واژن پرداختیم:

تتراسایکلین

برای برخی عفونت‌های باکتریایی واژن (مثل کلامیدیا) تجویز می‌شود.

به شکل خوراکی مصرف می‌شود و به‌طور سیستمیک باکتری را از بین می‌برد.

موپیروسین

روش های اثرگذاری پماد موپیروسین برای بیماریهای واژن شامل موارد زیر است:

• داخل واژن استفاده نمی‌ شود، اما برای زخم‌ ها یا التهاب اطراف واژن مناسب است.

• در موارد خارش، سوزش یا التهاب سطحی می‌ تواند باعث بهبود سریع شود.

در عفونت داخلی واژن: تتراسایکلین

در زخم یا التهاب سطحی اطراف واژن: موپیروسین

کاربرد تتراسایکلین و موپیروسین در بیماری‌ های مقعدی

• آبسه مقعدی

تتراسایکلین به‌ صورت خوراکی برای کنترل عفونت تجویز می‌ شود.

موپیروسین در این مورد کافی نیست چون عفونت عمقی است.

• فیستول مقعدی

نیاز به جراحی دارد اما آنتی‌ بیوتیک مثل تتراسایکلین برای کنترل عفونت استفاده می‌ شود.